Just got my scrubsuit. hihihi. Supeeer excited to wear it. :))))))))
Kaligayahan
Sa paglipas ng panahon, di maiiwasan ang pagbabago. Pagbabago na maaring makabuti o makasama sa ating mga sarili. Madalas kong isipin kung ano ba talaga ang halaga ko sa mundong to. Kung may halaga nga ba ko sa mga taong nasa paligid ko. Isa akong duwag na mayroon madaming problema tungkol sa sarili. Di ko kaya harapiin at ayusin ang mga sarili kong problema. At di ko rin kayang lutasin ito ng mag-isa. Lagi akong humahanap ng kalinga mula sa ibang tao kahit alam ko naman sa sarili ko na puro pagpapapnggap lang ang natatamo ko. Naiinggit ako. Inggit ako sa mga taong di marunong magpanggap. Dahil ako, inaamin ko sa sarili ko na mapagpanggap ako. Di ko pa kaya pangatawanan ang aking sarili. Mahina ako. Mahina sa mga bagay na kinakatakutan ko. Nararamdaman ko na maraming mali sa akg sarili. Mga mali na kailanman ay parang di na maitatama.
Marami akong bagay na pinagsisisihan. Sa edad kong to, alam ko na kota na sa taas ang aking mga kasalanan. Di ko alam kung bakit di ko mapigilan. Eto ba ang tunay na ako? Ang ako na walang sawa sa paggawa ng kasalanan o kamalian? Bakitb ba kasi hindi pwede magbalik ng oras para maitama ang mga mali o di na lang ginawa ang mga bagay na nagawa na. Buhay. Ang lupit mo sken. Di ko alam kung panu ko hindi pagsisihan ang mga desisyon at mga bagay na nagawa ko sa aking nakaraan. Nasa huli ang pagsisisi. Totoo ba to? Huli na ba talaga ako? Wala na ba talaga ko magagawa?
Gusto kong magbago para sa sarili ko. Madaming beses na akong sumubok pero lagi pa din ako nabibigo. Di ko na alam kung anu ang dapat kong gawin. Bakit ba kasi mahirap magbago? Gusto ko naman talaga kaso parang di ito umaayon sken. Ganto na lang ba talaga ko habang buhay? Wala ng kwenta? Pakamatay na lang kaya ako para matapos na ang lahat ng gumugulo sa isipan ko.
Nasobrahan ba ang pagiging masama ko kaya kelanman ay di na ko magiging masaya? Sana ang pagiging masaya sa kalooban ay kasing dali na lamang ng pagpikit. Para naman kahit wala pang isang ssegundo makakaramdam ka ng tunay na kaligayan hindi yung saglit na tawa lamang.
psych-facts: How to Deal with Mistakes and Failures in Life →
Remind yourself that:
1. This is not the end. You are going to survive. There’s no point in pretending that life is always great. At times we trip and fall, or we make some bad mistakes. Allow yourself to heal, then get up and start again. Take one or…
- Be optimistic. Think of life in the best way possible, look at the glass as half full, and find the better side of every situation. You would be amazed at how much more there is to life than the negative.
- Live every moment to the fullest. Don’t waste a single second being sad, bored, or lonely. Get out there and dance, and sing as if no one was around. You never know how much longer you have to do so.
- Be selfless. Give more than you receive, and share with others. Do less for yourself, and more for the people around you. Also when you do the right thing you get a fantastic feeling inside.
- Laugh often. This is possibly the most important point in this how-to guide. Laughter is the number one most important thing in life. Laugh much, and smile often.
- Live in the present. Forget about the past, as there is nothing you can do about it. Don’t worry about the future, as what is to come is to come, and if you forget to live in the moment, you would be surprised at how quickly time can slip. Every moment is an opportunity to feel great. Go play with a sibling, a child, or a friend.
- Plan Ahead. On the flip side, if you make goals and accomplish them, if you take good care of yourself, if you set aside money for a rainy day, you will have a happier, fuller future and no regrets to bother you.
- Accomplish something go read that book, draw that picture, phone that friend, write that letter. Whatever it is you’ve always wanted to do, do it.
- Be yourself. Live up to your own standards, not anyone else’s. Who cares what others think about you? Who cares if you can’t sing, can’t dance, or if your clothes don’t match. Do what you want to do, and be who you want to be.
- Be kind to everyone. Kindness is the key to unlocking your own happiness and joy. If others notice your kindness, they will gratefully return it. Make as many close friends as you can, and help them when they are down, as you never know when you will need them to catch you.
- Stand there. At times just standing somewhere peaceful and quiet and thinking about what you have achieved, are about to achieve, or even want to achieve; It will hit you… a feeling of the utmost respect for life.
- Do what you enjoy. If you have always wanted to learn something, or feel like improving on something you already do, go for it! Don’t let anyone stop you from doing what you love, and if you feel comfortable doing it then don’t hold back. If you do, you’re going to regret it.
- Encourage others to love life. If you have followed the above steps above you are on your way to living a better life, now start to encourage others around you to also love life and spread your message.
psych-facts: 6 Steps to Developing Good Habits →
1. Repetition Is the key to a good habit, the more you do something the more automatic it becomes.
2. Consistency Doing something consistently in-grains the pattern in your behaviour. Try to make the action a daily thing.
3. Make the task easier. The…
![pagibigdatcom:
‘Yung mga ganitong tanong, dapat ‘di tinatanong sa’kin dahil kahit ako mismo, ‘di mabuting estudyante. Pero since ako tinanong mo, ‘di ka makakaexpect sa’kin ng magandang sagot dahil ito ‘yung ~pilosopogyno~ na paraan ng pagiging freshman o pagiging college student dahil pwede ‘to i-apply sa lahat ng level. O pati siguro sa mga highschool students. So parang tip nalang ‘to sa pagaaral.
Pero tatlong beses ako naging freshman so…
Kung ayaw mong ma-late, ‘wag kang pumasok. ’Yung tipong sobrang late ka na’t alam mong wala ka nang aabutan… Kahit magmadali ka, late ka parin.
Maging waterbender. Sanayin ang sarili ‘pag tag-ulan. Ngayong college student ka na, kahit magka-bagyo o ikamamatay mo, papapasukin ka parin. Lahat naman tayo mamamatay.
Kung hindi ka makahanap ng oras, gumawa ka. Ako kasi, tinatapos ko ang mga dapat tapusin agad. As in, kahit sa school palang ako, tinatapos ko na. Wala akong bag na dala o notebook. Ballpen lang kasi. Minsan, kapag may assignment [madalas lang], sa school ko na ginagawa.
Bakit gano’n, lahat daw tayo may papel sa mundo? Tuwing exam lang nawawalan… Dapat laging may papel ka sa bag mo [since wala akong bag, “close” ko naman mga kaklase ko’t nanghihingi nalang sa kanila] dahil mahilig mangsurprise ‘yung mga depugang prof na ‘yan. Kahit first week palang. Depende. Pero dapat handa ka na.
“Hindi ‘ko sure” means hindi. Oks lang kahit maging KJ minsan na ‘di ka palaging nakakasama sa mga friends mo. Tipong kung niyaya ka’t ayaw mo naman, ‘wag. Kung nagtitipid ka… ‘wag. Mas madalas kang tutuksuin ng mga kaibigan mo na ‘wag pumasok. ‘Wag niyo nang gayahin ang karanasan ko.
ygolohcysP. Reverse psychology ‘yan. O umarte ka’t dalhin mo ang prof mo para iba ang tingin niya sa’yo. Maki-ride ka sa trip niya minsan na kahit sa labas, close kayo. Ewan ko ha pero sa Southville kasi, required na maging close niyo ata ‘yung prof or vice versa kasi gano’n talaga doon. Minsan, nagjo-joke time pa nga kami para good vibes. [Applicable sa ibang prof]
Kung gusto, may paraan. Kung hindi, ‘di wag. Nakaranas ako ng grade na 58 sa prelims at 60+ sa midterms tapos pumasa ako sa subject na ‘yun. PolGov ‘yun. Nakipagsagutan pa ako sa prof ko na “Hindi naman ako naniniwala sa politiko na ‘yan e.” dahil ‘di ko talaga trip ang PolGov. Mahina ako diyan dahil madaming mememorize-in at politics so… ‘yun. Pero, kailangang makapasa. Noong finals, naka-96 ako no’n at nagspecial exam ako’t nauna para maka-solo lang. Kailangan kong makapasa kasi. May pag-asa kung gusto mo. Syempre, gagawan mo ng paraan ‘yan.
Go Team! Kaya ka may kaklase para may makakatulong sa’yo. Pwede kang magpaturo sa kanila tapos, bawian mo sila. Kung may project ka, bayaran mo sila. Pero kapag may exam, kumopya ka. [Bahala ka sa buhay mo] Wala pa naman atang nag graduate na hindi pa nangongopya sa buong buhay niya. Hindi niyo kasalanan kung nasabihan kayo ng pare-parehas ‘yung sagot niyo. Pare-parehas din naman mga tanong. Diskarte nalang.
Magpasalamat sa “Buti nalang”. Ok lang kahit hindi ikaw ‘yung may pinakamataas na grade. Hindi naman kailangang ikaw ‘yung magna o suma. Pero kung gusto mo, why not? Pero ok na ‘yung tipong 80 ka or 90 o kahit pasang awa lang na basta, pasado. Ang importante, wala kang bagsak para ‘di ka mahuli o irreg. Hindi naman din grades ang batayan ng pagiging matalino sa tunay na buhay. Pero kung may bagsak ka, edi next time. Gawin mo nalang ‘yung mga ginawa mo “sana” sa susunod.
Mag-aral ng mabuti. Ito actually ang pinakaimportante sa lahat. Self explanatory. ‘Di mo na kailangang mangopya. Wala ka nang po-problemahin. Hindi mo naman kailangang mag-club gabi gabi o maghanap ng madaming kaibigan. Kaya ka nga nagcollege, para gumraduate. Para mapadali na ‘yung paghanap mo ng trabaho. Tulungan mo nalang sarili mo.](http://25.media.tumblr.com/tumblr_m4jcs1MEVx1qzid1co1_1280.png)
‘Yung mga ganitong tanong, dapat ‘di tinatanong sa’kin dahil kahit ako mismo, ‘di mabuting estudyante. Pero since ako tinanong mo, ‘di ka makakaexpect sa’kin ng magandang sagot dahil ito ‘yung ~pilosopogyno~ na paraan ng pagiging freshman o pagiging college student dahil pwede ‘to i-apply sa lahat ng level. O pati siguro sa mga highschool students. So parang tip nalang ‘to sa pagaaral.
Pero tatlong beses ako naging freshman so…
- Kung ayaw mong ma-late, ‘wag kang pumasok. ’Yung tipong sobrang late ka na’t alam mong wala ka nang aabutan… Kahit magmadali ka, late ka parin.
- Maging waterbender. Sanayin ang sarili ‘pag tag-ulan. Ngayong college student ka na, kahit magka-bagyo o ikamamatay mo, papapasukin ka parin. Lahat naman tayo mamamatay.
- Kung hindi ka makahanap ng oras, gumawa ka. Ako kasi, tinatapos ko ang mga dapat tapusin agad. As in, kahit sa school palang ako, tinatapos ko na. Wala akong bag na dala o notebook. Ballpen lang kasi. Minsan, kapag may assignment [madalas lang], sa school ko na ginagawa.
- Bakit gano’n, lahat daw tayo may papel sa mundo? Tuwing exam lang nawawalan… Dapat laging may papel ka sa bag mo [since wala akong bag, “close” ko naman mga kaklase ko’t nanghihingi nalang sa kanila] dahil mahilig mangsurprise ‘yung mga depugang prof na ‘yan. Kahit first week palang. Depende. Pero dapat handa ka na.
- “Hindi ‘ko sure” means hindi. Oks lang kahit maging KJ minsan na ‘di ka palaging nakakasama sa mga friends mo. Tipong kung niyaya ka’t ayaw mo naman, ‘wag. Kung nagtitipid ka… ‘wag. Mas madalas kang tutuksuin ng mga kaibigan mo na ‘wag pumasok. ‘Wag niyo nang gayahin ang karanasan ko.
- ygolohcysP. Reverse psychology ‘yan. O umarte ka’t dalhin mo ang prof mo para iba ang tingin niya sa’yo. Maki-ride ka sa trip niya minsan na kahit sa labas, close kayo. Ewan ko ha pero sa Southville kasi, required na maging close niyo ata ‘yung prof or vice versa kasi gano’n talaga doon. Minsan, nagjo-joke time pa nga kami para good vibes. [Applicable sa ibang prof]
- Kung gusto, may paraan. Kung hindi, ‘di wag. Nakaranas ako ng grade na 58 sa prelims at 60+ sa midterms tapos pumasa ako sa subject na ‘yun. PolGov ‘yun. Nakipagsagutan pa ako sa prof ko na “Hindi naman ako naniniwala sa politiko na ‘yan e.” dahil ‘di ko talaga trip ang PolGov. Mahina ako diyan dahil madaming mememorize-in at politics so… ‘yun. Pero, kailangang makapasa. Noong finals, naka-96 ako no’n at nagspecial exam ako’t nauna para maka-solo lang. Kailangan kong makapasa kasi. May pag-asa kung gusto mo. Syempre, gagawan mo ng paraan ‘yan.
- Go Team! Kaya ka may kaklase para may makakatulong sa’yo. Pwede kang magpaturo sa kanila tapos, bawian mo sila. Kung may project ka, bayaran mo sila. Pero kapag may exam, kumopya ka. [Bahala ka sa buhay mo] Wala pa naman atang nag graduate na hindi pa nangongopya sa buong buhay niya. Hindi niyo kasalanan kung nasabihan kayo ng pare-parehas ‘yung sagot niyo. Pare-parehas din naman mga tanong. Diskarte nalang.
- Magpasalamat sa “Buti nalang”. Ok lang kahit hindi ikaw ‘yung may pinakamataas na grade. Hindi naman kailangang ikaw ‘yung magna o suma. Pero kung gusto mo, why not? Pero ok na ‘yung tipong 80 ka or 90 o kahit pasang awa lang na basta, pasado. Ang importante, wala kang bagsak para ‘di ka mahuli o irreg. Hindi naman din grades ang batayan ng pagiging matalino sa tunay na buhay. Pero kung may bagsak ka, edi next time. Gawin mo nalang ‘yung mga ginawa mo “sana” sa susunod.
- Mag-aral ng mabuti. Ito actually ang pinakaimportante sa lahat. Self explanatory. ‘Di mo na kailangang mangopya. Wala ka nang po-problemahin. Hindi mo naman kailangang mag-club gabi gabi o maghanap ng madaming kaibigan. Kaya ka nga nagcollege, para gumraduate. Para mapadali na ‘yung paghanap mo ng trabaho. Tulungan mo nalang sarili mo.
Sa bawat isang pinipili, may isang libong bagay kang tinatanggihan.
Page 1 of 160
